Όψιμη απαίτηση για την αλλαγη ωραρίου..

Θα θέλαμε προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης να τονίσουμε τα εξής όσον αφορά την αλλαγή του ωραρίου εργασίας.
Η Διεύθυνση του εργοστασίου ζήτησε από το Σωματείο μας να επανεξετασθεί το θέμα της αλλαγής ωραρίου εργασίας, στηριζόμενη σε νέα βάση δεδομένων επικαλούμενη λόγους οικονομικής κρίσης.
Έτσι, συμμετείχαμε σε μία συζήτηση με την «Διεύθυνση» τονίζοντας, πως η αλλαγή του ωραρίου αποτελεί για το Σωματείο αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα των εργαζομένων (κυρίως των βαρδιάνων).
Οι εργαζόμενοι δεν συμφωνούν με την απαίτηση  της Διεύθυνσης.
Διότι :
· Είναι νομικά κατοχυρωμένο μέσω του εσωτερικού κανονισμού της εταιρίας ως συμβατικού εναλλασσόμενου ωραρίου (06-14 κ.τ.λ.)
· Είναι κεκτημένο δικαίωμα επί 40 και πλέον συναπτά έτη.
· Είναι θεσμικά επιβεβλημένο με ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου Πάτρας κατόπιν προτάσεως τροποποίησης του ωραρίου από την (πριν δέκα και πλέον ετών) Διεύθυνση του εργοστασίου, με μη αποδοχή της πρότασης από τους εργαζόμενους και κυρίως από τους βαρδιάνους..!
. Είναι ηθικά κατοχυρωμένο στους βαρδιάνους εργαζόμενους, λόγω κοινωνικών και βιολογικών κριτηρίων (κριτήρια αποδεχόμενα σ’ όλες τις ετήσιες διαπραγματεύσεις από την Διοίκηση της εταιρίας)
· Σε μία εταιρία που επικαλείται πως οι κανόνες του κόστους έπονται των Αρχών της, επιβάλλεται να γίνουν σεβαστές οι ανάγκες των εργαζομένων που καταπονούνται σε βάρδιες .
· Δεν θα γίνει με κανένα τρόπο αποδεκτός ο αυταρχισμός και η τρομοκρατία μέσω της απειλής για χρήση του Διευθυντικού δικαιώματος..
Ως εκ τούτου είναι προφανές πως εάν δεν υπάρξει συναίνεση των εργαζομένων σε οποιοδήποτε κίνηση – συζήτηση της Διεύθυνσης του εργοστασίου περί των αλλαγών του ωραρίου εργασίας. Το  Σωματείο θα παραβρίσκεται δίπλα στους εργαζόμενους, έτοιμο να προβεί σε κάθε νόμιμη.
Οφείλουν να κατανοήσουν μερικοί πως με αφορμή την οικονομική κρίση δεν θα του επιτραπεί να ασελγήσουν εις βάρος των εργαζομένων…!

Η Ανηθικότητα και το Αίσχος

Φίλε Τσιμεντά θα ήθελα μέσα από τι σελίδα σου να απευθύνω τα θερμά μου

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ

Στον κ. ΑΝΔΡΕΑ ΤΡΟΥΜΠΗ

Πρύτανη του Πανεπιστημίου του Αιγαίου

Γιατί :

Όταν τον επισκέφθηκαν εργαζόμενες στο εργολαβικό συνεργείο καθαριότητας του πανεπιστημίου, και του εξέφρασαν τα δεινά που τραβούσαν σαν εργαζόμενες εξ΄ αιτίας των εργασιακών σχέσεων, τις οποίες έχουν διαμορφώσει τόσο ο κατ’ ευφημισμόν εργοδότης τους, όσο και οι αυτιστικές αρμόδιες θεσμικές υπηρεσίες του κράτους, έχοντας ιδίαν αντίληψη για το θέμα μετά από προσωπική του ενασχόληση με όλες τις πλευρές, απέδωσε το έργο απ’ ευθείας στις εργαζόμενες του συνεργείου, πιστεύοντας ότι αυτό απαιτούσε το αίσθημα περί δικαίου, διδάσκοντας ότι :

Ο ορθολογισμός του κόστους και η κοινωνική συμβολή της επιχειρηματικότητας και της εργασίας δεν περνά απαραίτητα μέσα από την παρανομία την ανηθικότητα και το αίσχος.

κ. Πρύτανη ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ

γιατί μας αναπτερώσατε την πεποίθηση ότι στην ΕΛΛΑΔΑ κατοικούν ακόμα οι ΕΛΛΗΝΕΣ.

κ. Πρύτανη ίσως «η άλλη πλευρά» κατορθώσει να σας αντικαταστήσει στο έργο σας με

«άλλους» γιατί σαφώς η ζωή σας έχει γίνει δύσκολη ! ( sick)

Να θυμάστε όμως ότι στις καρδιές μας θα είστε πάντα ο ΠΡΥΤΑΝΗΣ και αυτό δεν αλλάζει.
Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και για τους «δικούς μας» ανθρώπους.

Επίκουρος.

Πογκρόμ «εθελουσίων» απολύσεων

Η παγκοσμιοποιημένη χρηματοοικονομική κρίση, ως αιτία των βίαια μεθοδευμένων απολύσεων στην χώρα μας, είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου.

Τα αίτια είναι βαθύτερα και πολυδιάστατα και έχουν να κάνουν με μια άλλη κρίση, μια κρίση την οποία την υφιστάμεθα χρόνια τώρα, με την μόνη διαφορά ότι αυτή δεν μας την ανακοίνωσαν ποτέ τα ΜΜΕ.

Πρόκειται για αυτήν, την πολιτικοκοινωνική.

Όλες οι ομάδες τις κοινωνίας των πολιτών, εργαζόμενοι, άνεργοι, μαθητές, συνταξιούχοι, κ.ά. υφίστανται εδώ και πολύ καιρό τον βαμπιρισμό του μεταλλαγμένου κεφαλαίου, και την ιογενή ασυδοσία του πολιτικού κατεστημένου.

Μέσω της εφιαλτικής τους συνεργασίας καταστρέφουν ένα-ένα με την σειρά, τα κύτταρα του κοινωνικού οικοδομήματος, οδηγώντας το κοινωνικό σύνολο στην απόγνωση και την παρακμή.

Στην Ευρώπη, ακόμη και σ’ αυτήν την Αμερική, οι κυβερνήσεις επιχειρούν μέσω της κρατικής παρέμβασής των μερικών (έστω) κοινωνικοποιήσεων και δανειοδοτήσεων, να διασώσουν ότι μπορούν από τα δόντια της σαρκοβόρας παγκοσμιοποίησης.

Mr. Keynes είσαι εδώ? ή Tο χρήματο-οικονομικό εφεύρημα του Καραγκιόζη.

Το σκηνικό :
Στο ουζοπωλείο του διεθνούς συνεταιρισμού Καραγκιόζη – Χατζατζάρη ΟΕ, πωλείται χονδρικός ή λιανικώς μια μπουκάλα δανεικό μόσχο-μυριστό ουζάκι προς ένα φράγκο το σφινάκι !
Διάλογος :
Καραγκιόζης : Φαπ ( φάπα ). Βρε Χατζατζάρη μήπως έχεις ένα φραγκάκι να σου δώσω ένα ουζάκι ?
( ουζάκι = σφινάκι από το εκλεκτό ούζο που μάλιστα ήταν και δανεικό! )
Χατζατζάρης : Τι βαράς βρε κακοχρονισμένε !! Και βέβαια έχω. Να και δώς μου .
Μετά από λίγο …….
Καραγκιόζης : Χατζατζαράκο μου , χεχε , έχω ένα φραγκάκι μου δίνεις ένα ουζάκι ?
Χατζατζάρης : Μα και βέβαια !! άλλωστε είσαι ο πρώτος μου πελάτης, μη σε χάσω!
Λίγο το ουζάκι λίγο το φραγκάκι …. η μπουκάλα άδειασε !
Χατζατζάρης : Καραγκιόζο χικ ! η μπουκάλα βούλωσε και δε βγάζει άλλο χικ ! έχεις καμία ιδέα χικ !?
Καραγκιόζης : Χικ ! έχω να σου ομολογήσω χικ! ότι η μπουκάλα άδειασε !! χικ !
Ιστορικής σημασίας στιγμή !
Αυτήν ακριβώς την στιγμή γεννήθηκαν τα Ομόλογα, που όταν εξανεμίστηκε πια κάθε ελπίδα να γεμίσει ουζάκι η μπουκάλα, μετατράπηκαν σε Δομημένα Ομόλογα με την μορφή που τα γνωρίζουμε σήμερα .
Απορία. :
Mr. Keynes είσαι εδώ ?
Mr. Keynes : Όχι βέβαια εγώ υπήρξα Οικονομολόγος! Καμία σχέση με Καραγκιόζη.
Αφιέρωση.Αφιερωμένο εξαιρετικά στους απανταχού Master-αδες και PHD των οικονομικών και Χρηματοοικονομικών σπουδών, αποφοίτων των πάσης φύσεως φημισμένων οικονομικών σχολών, καθώς και στους άγρυπνους οικονομικούς αναλυτές, αξιολογητές και εμπειρογνώμονες ( guru ), στους οποίους έχουμε εμπιστευθεί την πιστοληπτική αξιολόγηση των πάσης φύσεως οικονομικών οργανισμών και αγορών του πλανήτη, με την ευχή καλό και αδιατάρακτο ύπνο. 

                                  Εις Υγείαν μας .

                                                                        του Επίκουρου

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜ(ΝΗΜΟ)ΝΩΝ..

Κατά το μακρινό παρελθόν οι λέξεις σοφός και μνήμη είχαν τεράστια σημασία για την επιβίωση του πολιτισμού και της δημοκρατίας.

Αποτελούσαν τους ακρογωνιαίους λίθους όπου επάνω τους οικοδομήθηκαν όλα εκείνα που σήμερα μας κάνουν υπερήφανους για το παρελθόν μας.

Τω καιρό εκείνο ο σοφοί ήταν παρόντες σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και αξιολογούνταν καθημερινά. Ήταν βαρύς ο τίτλος και απαιτούσε καθημερινή υποστήριξη, στην αγορά, στα θέατρα, ακόμη και κατά την διάρκεια των πολέμων.

Η ανεξαρτησία της σκέψης και της βούλησης τους, ήταν αναγκαία και ικανή συνθήκη για την ανάπτυξή τους. Δεν υπηρετούσαν την πολιτική και τους πολιτικούς, παρά μόνο σε περιπτώσεις που αυτό θεωρούνταν επιβεβλημένο, ή αναγκαίο προκειμένου να εξυπηρετηθεί το κοινό συμφέρον (δημοκρατία, ανεξαρτησία, πολιτισμός κλπ.).

Στη μακρόχρονη ταραχώδη ιστορία της Ακρόπολης, τα τείχη επισκευάστηκαν επανειλημμένως. Κάθε επισκευή τους, πέρα από τις αρχιτεκτονικές και αμυντικές ανάγκες, υπηρετούσε έναν κυρίαρχο στόχο. Την συλλογική μνήμη.

Η αβάσταχτη χαλαρότητα μιας χώρας χαλαρής.

Ένα μύθο θα σας πω….

Ήταν μια χώρα χαλαρή μα δημοκρατική…

Εκεί οι πολιτικοί, λέγανε, ότι κάποιες εκλογές ήταν χαλαρές (γι'αυτό πάρτε το χαλαρά και μη δίνετε σημασία !!)

Επιφανείς οικονομικοί παράγοντες και τραπεζίτες ισχυριζόντουσαν, ότι η έξοδος από το τούνελ της οικονομικής κρίσης θα έρθει χαλαρά, την άνοιξη του 2009, (όπου ως γνωστόν, την άνοιξη όλα χαλαρώνουν, γι' αυτό χαλαρώστε !!)

Οι θάλασσες και τα ποτάμια κυλούσαν χαλαρά, και ξεβράζανε χαλαρότερα, τόνους ψόφια ψάρια και ατέλειωτους βούρκους και λύματα. (αλλά χαλαρώστε πια !, δεν τελείωσαν δα και οι θάλασσες στο πλανήτη !!)

Ο Ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας θα πέσει στο 3 % (αλλά χαλαρώστε , μήπως προβλέπετε να ανέβει αλλού ? είχε ενταθεί όλο το προηγούμενο καιρό, ε.. ας χαλαρώσει!)

Δικαστικοί που είχαν σα σκοπό της ζωής τους να κυνηγάνε το κακό και την παρανομία τους ανάγκαζαν να χαλαρώσουν. (Μα δε το καταλάβαιναν οι ίδιοι …χαλαρώστε τι να κάνουμε !)

Επιχειρήσεις μεγάλες ήσαν ηθικές και είχαν αρχές και αξίες, αλλά άλλες δεν είχαν γιατί ήσαν μικρές και ανήθικες, και απέλυαν εργαζόμενους γιατί δεν άντεχαν να τους κλέβουν άλλο! (εντάξει χαλαρώστε πια, οι εργαζόμενοι έχουν όλο τον καιρό να αλλάξουν γνώμη και να μη δίνουν σημασία σε ασήμαντες χαλαρές κλοπές. Είναι θέμα οπτικής γωνίας. Άλλωστε οι μικρές επιχειρήσεις έχουν αρκετό δρόμο μπροστά τους στο να γίνουν μεγάλες.)

Ευτυχώς που μια τέτοια χώρα δεν μπορεί παρά να είναι το θέμα ενός μύθου και μόνο, γιατί διαφορετικά και εσείς που συνειδητά χαλαρώνετε, αλλά και όσοι νομίζουν πως σίγουρα δεν είναι χαλαροί, θα έπρεπε να βγουν από τη χαλάρωση τους. Όχι πως θα ήταν κακό, αλλά άντε πάλι να ξανά χαλαρώνεις .

από τον Επίκουρο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-Κλείνει ο "Βοσινάκης" στην Πάτρα

Συγκλονισμένη η τοπική κοινωνία της Πάτρας από τις τελευταίες εξελίξεις , όσο αναφορά την μεταφορά του εργοστασίου ΒΟΣΙΝΑΚΗ στην Αττική, προσπαθεί να εξηγήσει τι είναι εκείνο που έχει δημιουργήσει την απόγνωση, την μιζέρια και την δυστυχία στον τόπο μας.

Ο «Δημοσιογράφος» και το πρόσωπο του τέρατος.

Του Κωστή Παπαϊωάννου

 Έχουν συχνά καυτηριαστεί η αισθητική και οι πρακτικές ορισμένων ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως η χαμηλού επιπέδου δημοσιογραφία είναι ελληνική εφεύρεση ή αποκλειστικότητα. Στη χώρα μας όμως έχει γίνει κυρίαρχη. Δεν είναι η περιθωριακή απόφυση μιας ευρύτερης βιομηχανίας της ενημέρωσης, ένα υποπροϊόν που απευθύνεται σε κάποια προεπιλεγμένη ομάδα-στόχο.

Με βάση τον βαθμό επιρροής της στα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα είναι επικρατούσα.

Το Ευρώ η Ανοχή και ο Οίκος της.

Πολλοί οικονομολόγοι διατείνονται ότι το νόμισμα, η αποδοχή του, και η συμπεριφορά των μελών μιας κοινωνίας απέναντι σε αυτό, είναι ενδεικτικά για πάρα πολλές παραμέτρους που αφορούν την υγεία και το μέλλον αυτής της κοινωνίας.

Ποιος απειλεί το ασφαλιστικό;

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗ

Το ετήσιο καθαρό προϊόν της χώρας είναι προϊόν της εργασίας των μισθωτών εργαζομένων και το ιδιοποιούνται οι εργαζόμενοι (υπό τη μορφή των μισθών), οι επιχειρηματίες-καπιταλιστές (υπό τη μορφή κερδών) και το κράτος (υπό τη μορφή φόρων, δασμών, τελών, ασφαλιστικών εισφορών).

Αγγέλειν Λακαιδεμονίοις ότι τήδε κείμεθα….

Χρειάστηκαν πενήντα γεμάτα και συναπτά χρόνια ζωής, για να γίνει πλέον ορατό ότι το Ελληνικό Δημόσιο Κοινωνικό Ασφαλιστικό Σύστημα, ούτε δημόσιο, ούτε κοινωνικό, αλλά και ούτε καν ασφαλιστικό είναι.

Βέβαια την διαπίστωση αυτή, όλοι μας λίγο πολύ την έχουμε κάνει κατά καιρούς, όταν χρειάστηκε να καταφύγουμε και να ζητήσουμε την προστασία του, που πιστεύαμε πως δικαιούμεθα, τουλάχιστον γιατί την έχουμε πληρώσει και μάλιστα πολύ ακριβά. Σήμερα καταρρέουν πια οι ελπίδες για όσα περιμέναμε και μελλοντικά από αυτό.

Πιστοί στην ενδεκάτη εντολή, Ου μπλέξεις, καταφέραμε όλα αυτά τα χρόνια να κάνουμε κακό μεν στην οικονομική μας υγεία, αλλά να διαφυλάξουμε αποτελεσματικά την ψυχική μας υγεία. Κάτι είναι και αυτό !

Όλα όμως έχουν ένα τέλος και ένα τίμημα. Έτσι σήμερα ευρισκόμαστε στην δυσάρεστο θέση, να πρέπει να δώσουμε την μάχη, για κάτι που είναι αυτονόητο, ξεκαθαρισμένο, και προπαντός χίλιο-πληρωμένο.

Η επισημοποίηση της κρίσης του Κοινωνικού Ασφαλιστικού μας Συστήματος, σηματοδότησε και επισήμως την υποβόσκουσα και εντεινόμενη, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, κρίση της ελληνικής κοινωνίας, που ας μη κρυβόμαστε, ίσως έχει πάψει να είναι πια και τόσο αμιγώς ελληνική.

Ένα όμως είναι ξεκάθαρο. Το Ασφαλιστικό Μας σύστημα είναι του δημοσίου Μας και της κοινωνίας Μας, και άρα είναι δικό Μας. Αν για κάποιους αποτελεί βάρος, πρόβλημα ή μπελάς, είμαστε και εμείς εδώ!

Επιτέλους όμως, όσοι τελικά αισθάνονται και είναι ακόμα Έλληνες, ίσως είναι η ώρα να πάψουν να κρύβουν αυτό το Αθάνατο και Ελληνικό Ηρωικό Πνεύμα και Φρόνημα, που έκανε τους προγόνους μας να είναι και να μείνουν το Φως της Οικουμένης, και να δώσουν την απάντηση σε όσους το αμφισβητούν.

Η Ελλάδα και η Ελληνική κοινωνία το απαιτούν, και μάλιστα τώρα!

Για όσους αισθάνονται ξένοι ¨Αγγέλειν Λακαιδεμονίοις ότι τήδε κείμεθα !! ¨

Δημοσιεύθηκε από τον εργαζόμενο «ΕΠΙΚΟΥΡΟ»

Οι αγώνες όλων μας πλέον θα είναι δυσκολότεροι και απαιτητικότεροι, διότι τώρα καλούμεθα οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι διανοούμενοι και οι απόμαχοι του μόχθου να δώσουν αγώνες πλάι-πλάι με τους όμορους πολίτες των άλλων χωρών, σε παγκόσμιο επίπεδο και με κοινούς στόχους.

Η κακοποίηση του περιβάλλοντος, η παγκοσμιοποίηση της φτώχειας και της εκμετάλλευσης, η άδικη σφαγή των λαών και οι εργάτες σκλάβοι του τρίτου κόσμου, είναι μερικοί από τους κοινούς παγκόσμιους στόχους των ανθρώπων που επιμένουν να αντιστέκονται.