Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17 Νοε 2014

Εδώ Πολυτεχνείο, κάντε τις ερπύστριες να σωπάσουν, μας στοιχειώνουν…


Κάθε, χρόνο είθισται οι συνδικαλιστικές, οι κομματικές και οι κάθε λογής οργανώσεις, να γράφουν το «κάτι τις» τους για την εξέγερση των φοιτητών του πολυτεχνείου το ’73.., έτσι για το καλό… προκειμένου δηλαδή, να τιμήσουν αυτούς που πρόταξαν τα στήθη τους στην χούντα, στον φόβο, την δειλία και στην βολή τους…!
Κάθε φορά γράφουμε όλο και περισσότερες απόψεις, αναλύσεις και "δεήσεις"  για τα γεγονότα του πολυτεχνείου και των πρωταγωνιστών του…, μεγάλη βοήθεια σ’ αυτό προσέφερε η τεχνολογία της αντιγραφής, της επικόλλησης και φυσικά της συρραφής, παρόλο όμως που όσο περισσότερα γράφονται, τόσο λιγότερα διαβάζονται κι εμείς εκεί, επιμένουμε… γιατί αυτοί που κάτι ξέρουν, δεν ξέρουν τίποτα..!

26 Μαρ 2014

Μεγάλο αγκάθι οι τσιμεντάδες της Χαλκίδας...



Μέρα με την μέρα κονταίνουμε, γινόμαστε αδύναμοι, αφήνουμε ο ένας το χέρι του άλλου και σκορπίζουμε δεξιά, αριστερά! Μάθαμε να συντροφευόμαστε από πλαστά όνειρα, ατροφικές ιδέες και ξενόφερτες συνήθειες.

         Ξεμάθαμε γρήγορα, τόσο γρήγορα που λησμονήσαμε πούθε κρατάν οι ρίζες μας!
Τα χωριά ερήμωσαν, τα χωράφια πέτρωσαν, οι αυλές χορτάριασαν, τα σπίτια γκρεμίστηκαν κι άνθρωποι το ίδιο. Χορτάριασαν, γκρεμίστηκαν και πέτρωσαν.
         Αλλάξαμε χούγια και συνήθειες, ντρεπόμαστε λιγότερο, απλώνουμε το χέρι ευκολότερα, κλείνουμε τα μάτια και γυρίζουμε το κεφάλι απ’ την άλλη μεριά συχνότερα.
          Ανεχτήκαμε και συνηθίσαμε να μας φωνάζουν κλέφτες, δεχθήκαμε να μας χρησιμοποιούν για να επιτυγχάνουν τους άνομους και ανήθικους σκοπούς τους.
          Τους επιτρέψαμε να μας εξαπατούν, να κατασπαράζουν ένα-ένα τα κύτταρα της κοινωνίας, με την ελπίδα ότι θα χορτάσουν πριν φτάσουν στο δικό μας. Στρέψαμε το κεφάλι και κλείσαμε τα μάτια στον εφιάλτη, αφήνοντάς τον να μας αφομοιώσει.

19 Νοε 2012

Ο καθρεφτης και ο κλοουν



Ο καθρεφτης και ο κλοουν
Το παραδέχομαι. Δεν μπορώ να συνηθίσω την καθημερινή βία που ασκείται συνεχώς πάνω μου. Βία από την σπιτονοικοκυρά που ζητά επιμόνως το ενοίκιο κάθε πρώτη του μηνός, βία από τον βενζινοπώλη που ζητά μια μικρή περιουσία για να ζεστάνω τα λιγοστά δωμάτια του σπιτιού μου, βία από τον περιπτερά που μου αδειάζει την τσέπη για μια χούφτα καπνό, βία από τον εισπράκτορα που ελέγχει εξονυχιστικά το τσαλακωμένο εισιτήριο αστικού λεωφορείου. Φυσικά, δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν τους.

11 Οκτ 2012

Aλλο συμφορά και άλλο κακούργημα


Του Χρήστου Γιανναρά
Σε μιαν αναπάντεχη συμφορά (σεισμό, φωτιά, πλημμύρα, λοιμό, ξενική εισβολή και κατοχή) οι άνθρωποι σφίγγουμε τα δόντια και υπομένουμε. Ξυπνάνε απρόσμενες δυνάμεις αντοχής, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης αποδείχνεται πολυμήχανο. Oχι ανώδυνα ούτε χωρίς θύματα – η συμφορά έχει κόστος ανθρώπινες ζωές, είναι πάντοτε απειλή θανάτου. Aλλά έχει τη «λογική» ότι ξεπερνάει τις δυνατότητές μας να την αποτρέψουμε, γι’ αυτό και χαλυβδώνει το πείσμα μας, η ψυχή αντιστέκεται.

21 Νοε 2011

Στη Μέκκα της τεχνολογίας “απαγορεύονται” οι υπολογιστές!


Στο σχολείο στο οποίο φοιτούν τα παιδιά των εργαζομένων στην Google, την Apple, την Yahoo και άλλων τεχνολογικών κολοσσών, δεν … υπάρχει ούτε ένας υπολογιστής, ούτε μια οθόνη.
Η χρήση οποιουδήποτε τεχνολογικού γκάτζετ απαγορεύεται στις σχολικές αίθουσες του σχολείου που βρίσκεται στην καρδιά της Σίλικον Βάλεϊ, ενώ οι εκπαιδευτικοί συστήνουν στους μαθητές τους να μην τους χρησιμοποιούν ούτε στο σπίτι.
Την ώρα που στον υπόλοιπο κόσμο ο τεχνολογικός εξοπλισμός θεωρείται απαραίτητος στην εκπαίδευση, οι νέες τεχνολογίες γίνονται μέσο διδασκαλίας και οι μαθητές ενθαρρύνονται στη χρήση τους, στην καρδιά της Μέκκας της Τεχνολογίας, το μολύβι, το χαρτί και το χάρτινο βιβλίο είναι τα μόνα εργαλεία διδασκαλίας που κρίνονται αποδεκτά.

5 Νοε 2011

Ἡ Τεράστια Κοινωνικὴ Σημασία τῶν Βλακῶν ἐν τῷ Συγχρόνῳ Βίῳ

Μήπως η ηλιθιότητα είναι το αφθονότερο στοιχείο στο σύμπαν και η βλακεία απύθμενη…?

Τὸ πλέον γνωστὸ αὐτὸ ἔργο τοῦ Εὐάγγελου Λεμπέση, δημοσιεύτηκε ἀρχικὰ στὴν «Ἐφημερίδα τῶν Ἑλλήνων Νομικῶν» τὸ ἔτος 1941 μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πολεμικὴ συζητήσεων κριτικῶν καὶ ἀντιπαραθέσεων στὶς ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς. Εἶναι γεμάτο ἀπὸ ὀξυδερκεῖς παρατηρήσεις πάνω στὸ τεράστιο θέμα τῆς βλακείας στὶς σύγχρονες κοινωνίες. Εἶναι μακροσκελές, στὴν καθαρεύουσα, ἀλλά, κατὰ κρίση ἀγαθοῦ, ἀνδρὸς ἀξίζει τὸν κόπο νὰ διαβαστεῖ καὶ νὰ γίνει κτῆμα ὅλων.

5 Οκτ 2011

Το τέλος της πολιτικής μαφίας και το τέλος ακινήτων

Δεν έχω καμμία αμφιβολία πλέον ότι το πολιτικό μας σύστημα διακονείται από μία ξενόδουλη μαφία, η οποία έχει τις ρίζες της στον δοσιλογισμό της περιόδου 1940-1944 ανδρωθείσα με το σχέδιο Μάρσαλ. Η νομοθεσία που έκτοτε κοσμεί τον νομικό πολιτισμό μας [εξαιρετικό παράδειγμα οξύμωρου σχήματος προς διδασκαλία στη μέση εκπαίδευση] είναι ένας απέραντος αχταρμάς αλληλοσυγκρουόμενων διατάξεων που ψηφίζονταν και εξακολουθούν να ψηφίζονται από τον κομματικό λόχο της εκάστοτε κυβερνώσας παράταξης για να υπηρετείται λυσιτελώς το σάπιο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας.
Διερωτάται κάθε νομικός πώς είναι δυνατόν να...

λειτουργεί σωστά ένα κράτος που στηρίζεται σε μία πολυδαίδαλη νομοθεσία με άπειρες εσωτερικές αντιφάσεις. Ελλείπει πολιτική βούληση; Καθόλου. Υπάρχει πολιτική βούληση και βασιλεύει. Είναι αυτή που επιτάσσει: «Μη θίγετε τα κακώς κείμενα. Αφήστε τα πάντα να κινούνται μέσα στη θολούρα. Έτσι, ο καθένας θα έχει κάτι να κάνει πασχίζοντας να βρει άκρη.»

29 Σεπ 2011

Συναίνεση στο Μηδισμό, ή για την Ελευθερία;


Μας έχουν ζαλίσει τα διαπλεκόμενα μέσα ενημέρωσης για την ανάγκη της συναίνεσης στην οποία πρέπει να συμπράξουν τα δύο μεγάλα κόμματα για να αντιμετωπιστεί το μείζον οικονομικό πρόβλημα της χώρας. 
Μια και αναφερθήκαμε σε άλλη ανάρτηση στην περίφημη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, ας δούμε τι συνέβη λίγο πριν την κρίσιμη μάχη, εν μέσω των διχογνωμιών των Ελλήνων στρατηγών για το πως έπρεπε να αντιμετωπιστεί η τότε κρίσιμη κατάσταση:
Και ενώ ήταν συγκεντρωμένοι και λογομαχούσαν οι στρατηγοί, διέσχισε τη θάλασσα και ήρθε από την Αίγινα στη Σαλαμίνα ο Αριστείδης ο γιος του Λυσίμαχου, που ήταν βέβαια Αθηναίος πολίτης, τον οποίο όμως είχε ο λαός εξοστρακίσει. 

8 Ιουν 2011

Ομολογία ενός σκεπτόμενου τούρκου δημοσιογράφου

Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα SABAH ,
από τον Engin Ardiç, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου...

Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει µία σειρά από αλήθειες για τις οποίες το Κεµαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. 
Αξίζει να παρατεθεί μεταφρασμένο το πλήρες κείμενο, από την συγκεκριμένη διεύθυνση της Τουρκικής εφημερίδας Sabah το οποίο έχει ως εξής :

5 Ιουν 2011

Ο Ερατοσθένης και η ακτίνα της γης


 
Σύμφωνα με τις σύγχρονες μετρήσεις το μήκος του κύκλου της Γης είναι 40.008 χιλιόμετρα. Οι μετρήσεις του Ερατοσθένη , οι οποίες έγιναν στην Αλεξάνδρεια την ημέρα του Θερινού Ηλιοστασίου, μας δίνουν το αποτέλεσμα των 250.000 σταδίων, δηλ. 39.250.000 μέτρα (1 στάδιο = 157μέτρα). Αυτό το εκπληκτικό για την εποχή του Ερατοσθένη αποτέλεσμα των 39.250 χιλιομέτρων θεωρείται ακόμα και στην εποχή μας στα πλαίσια του επιτρεπτού ορίου λάθους στις μετρήσεις της γήινης σφαίρας.
Ωστόσο σήμερα σε κανέναν νουνεχή άνθρωπο δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η (ψευτο)παιδεία και η (ψευτο)επιστήμη προβάλλει τον Κοπέρνικο από την Πολωνία ως τον «πρώτο επιστήμονα ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η Γη δεν είναι επίπεδη». .....

3 Ιουν 2011

Τα εξαμβλώματα της δημοσιογραφικής αχρειότητας και διαφθοράς

  • Του Θύμιου Παπανικολάου


Η ζωή έχει δείξει και επαληθεύει καθημερινά τούτο: Όσο πιο βρώμικος και ανήθικος είσαι τόσο και πιο μανιασμένα κραυγάζεις υπέρ της ηθικής και κατά της διαφθοράς.

Οι ποικίλοι π.χ. προβοκάτορες και τυχοδιώκτες είναι αυτοί που πάντα προσπαθούν να θολώσουν τα νερά με ουρλιαχτά υπερεπαναστατικών αφρών και αφοριστικές, εισαγγελικές ομοβροντίες…

Στο δημοσιογραφικό χώρο αποτυπώνονται πιο αποκρουστικά όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, ακριβώς γιατί, σαν φύση, σαν θέση και σαν λειτουργία αποτελεί το μεταπράτη της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, το «χαφιέ» και τον «προβοκάτορα» του καθεστώτος.

Η ιστορία της κομματοκρατίας δεν είναι Ελληνική. Η ιστορία της Δημοκρατίας είναι Ελληνική.

 SIMONE LE BARON

 Αγαπητοί μου φίλοι,
Θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το γράμμα στον Ρήγα Βελεστινλή ο οποίος πέθανε στο Βελιγράδι τον Ιούνιο 1798. Με την φιλική και διακριτική υποστήριξη μερικών Γάλλων επαναστατών, έτρεφε την ελπίδα να βοηθήσει τον ελληνικό λαό να απελευθερωθεί από τους Τούρκους. Θυσίασε τη ζωή του στο βωμό του ιδανικού του. Σήμερα ο ελληνικός λαός βρίσκεται πάλι υπό κατοχή. Αυτή τη φορά όμως η απειλή δεν έρχεται από την Ανατολή, αλλά από την ίδια την Γαλλία η οποία δημιούργησε την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα με την Γερμανία το 1950, δηλαδή τον πρόδρομο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του συστήματος της κομματοκρατίας.

1 Σεπ 2010

Η ψυχοσύνθεση του πολυσυζητημένου Ελληνάρα, ένα οδοιπορικό στα απόκρυφα της μυστηριακής του φύσης...

Δε γνωρίζω αν υπάρχει κάποια άλλη χώρα στον κόσμο που έχει τέτοιου είδους χαρακτηρισμό για τους ίδιους της τους πολίτες. "Ελληνάρας". Πολλοί αναρωτιούνται αν γεννιέσαι ή γίνεσαι Έλληνας. Δε ξέρω σίγουρα... Ελληνάρας όμως γεννιέσαι! Ποιος είναι τελικά αυτός ο Ελληνάρας για τον οποίο ξοδεύεται καθημερινά τόσο μελάνι;

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

Επιστροφή

ΙΣΟΚΡΑΤΟΥΣ "ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΙΚΟΣ" Εδάφιον 20

"...εγκατέστησαν πολίτευμα που να εκπαιδεύη τους πολίτας έτσι ώστε να θεωρούν την ακολασίαν δημοκρατίαν, την παρανομίαν ελευθερίαν, την αυθάδειαν ισονομίαν και την εξουσίαν του να κάμνη κανείς αυτά ευδαιμονίαν..."

Ουμπέρτο Εκο: Περί Δημοκρατίας

“Δημοκρατία δεν σημαίνει πως η πλειοψηφία έχει το δίκιο. Σημαίνει πως έχει το δικαίωμα να κυβερνάει”.

“Δημοκρατία δεν σημαίνει ότι η μειοψηφία έχει άδικο. Σημαίνει πως, ενώ σέβεται την κυβερνητική πλειοψηφία, υψώνει δυνατά τη φωνή της κάθε φορά που νομίζει ότι η πλειοψηφία έχει άδικο (ή ακόμη χειρότερα όταν αντιτίθεται στους νόμους, την ηθική και τις αρχές της δημοκρατίας), και οφείλει να το πράττει δυναμικά, γιατί αυτή είναι η εντολή των πολιτών. Όταν η πλειοψηφία υποστηρίζει ότι έχει δίκιο και η μειοψηφία δεν αντιδράει, τότε η δημοκρατία βρίσκεται σε κίνδυνο…”